Onapolika 2025

Intro BGM

PALLAVI..

തിരികെ....ഒന്നായി നാം....

പല നാൾ നടന്ന പാതകൾ...

മലർ മൊട്ടു പോൽ കോർക്കണം... 

ഇനിയും...ഇനിയും..ഇനിയും...

മേഘമായി കാലം...

ഒഴുകി മറഞ്ഞു...

പൊഴിയുമീ പൊൻസന്ധ്യയിൽ..... 

 

ചാമരം വീശി...

സ്മൃതിയുടെ കൈകൾ..

ലോലമാം മൺവീണയിൽ...

തിരികെ ഒന്നായ് നാം...

ഇനിയും....ഇനിയും...ഇനിയും..

ANUPALLAVI BGM – 

ഒഴുകും പുഴ തൻ അലയിൽ..ഇനി നാം..

നീരാടാം...

തെന്നൽ തഴുകും...സ്നേഹം...

മഴയിൽ വിരിയും വില്ലിൻ.. നിറജാലം..

മയിലഴകായ്

മഞ്ഞിൽ...പൂവിൻ തേൻകണമായ്....

തിരുവോണം പൂവണിഞ്ഞു പൊൻ പുടവചാർത്തിയൊരു ഗ്രാമകന്യയായ്

പദമാടി നൂപുരങ്ങൾ ധ്വനി ലയമായി..

ഇതളോരം തഴുകിയൊഴുകുമൊരു 

നേർത്ത കണികയുടെ ആർദ്രനീലിമയിൽ....

ഒന്നാകാം സാന്ധ്യരാഗലയ ശ്രുതിയായി...

ഇനിയും..വരും വഴിയിൽ....

ഇളം കാറ്റിൽ വന്നലിയാം..

പറയാതകലും....

മിഴികൾ നനയും

വാചാലമീ മൗനം...

വാചാലമീ മൗനം...

ചിങ്ങ/ഓണനിലാവിൽ പൂക്കൂടയേന്തി/ചൂടി മന്നൻ വരവായി...

മാവേലി തമ്പ്രാനെ തെയ് തെയ് തകതോം 

തിരുവാതിര ആവണി പൂപ്പൊലി മേളം മുറുകും നേരം/ രാവിൽ.

മാവേലി തമ്പ്രാനെ തെയ് തെയ് തകതോം

ഇതളോരം.....(repeat)

CHARANAM  BGM - 

തിരികെ....ഒന്നായി നാം..

പല നാൾ നടന്ന പാതകൾ..

മലർ മൊട്ടു പോൽ കോർക്കണം... 

ഇനിയും...ഇനിയും..ഇനിയും..

ENDING BGM

with praseeth 2025

തിരികെ....ഒന്നായി നാം..

പല നാൾ നടന്ന

ദൂരങ്ങളിൽ...

മലർ മൊട്ടു പോൽ 

കൈകോർക്കുവാൻ... ഇനിയും...ഇനിയും...(Slow portion)

കാലം മേഘമായി മാഞ്ഞകലേക്ക് പോയ്...

നിലാവായി ഓർമകൾ ....

പൊഴിയുമീ സന്ധ്യയിൽ..

മിഴികൾ തേടുന്നേതോ ഓർമതൻ താളുകൾ...

അതിൽ എന്നോ മറന്ന

പൊൻപീലികൾ... പെരുകിയോ?....

തിരികെ വന്നണയാൻ  ഇന്നിനിയുമൊരു പൂക്കാലം...

ഈ പുതുമണ്ണിൽ പെയ്ത

മഴപോൽ നനഞ്ഞുവോ??..

(പെണ്ണുങ്ങൾ ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ ഉള്ള മോഹിനിയാട്ടം  bit below 4 lines)

ചിങ്ങപൂവിൻ തേനുണ്ണാൻ കൊതി കൊള്ളും താരുണ്യം...

ഈ നീലനിലാവിൽ ചേലകസവിൽ തഞ്ചും ലാവണ്യം...

മാരികാവിൽ മിന്നി കത്തും

പൊന്നിൻ തിരിനാളം

ചുറ്റും ഓണപാട്ടിൽ 

താളം വെക്കും തങ്കതള മേളം

മഞ്ഞലയിൽ നന്ദുണികൾ തിരയാടും താളം..

കസവു തുന്നിയ ചേലത്തുമ്പിൻ ചിലംബോലി മേളം..

ഓർമ്മചെണ്ടിനിതളിൽ വിരിയും മഴവിൽ നാളം..

കവിത 2002

ഇടറിയ മനസ്സിലെ,

നൊമ്പരങ്ങൾ ശ്രുതി

 ചേരത്തോരു ഗീതം പാടി.. 

രാഗം - ശോകം 

ആദ്യ സ്വരത്തിൽ ജന്മം

കനിഞ്ഞു നല്കിയ 

അനാഥത്വത്തിന്റെ തേങ്ങലായിരുന്നു 

പിന്നെ, കൊതിച്ചെങ്കിലും 

വിധിയുടെ പകിടകളിൽ

തോറ്റുപോയ മാതൃത്വത്തിന്റെ 

നീറ്റലായിരുന്നു.. 

മൂന്നാം സ്വരം – ചിന്തയുടെ 

മാറാലയിൽ കുരുങ്ങി,

ശ്വാസംമുട്ടി കേഴുന്ന മനസ്സിന്റെ 

ഉൾവിളി ആയിരുന്നു.. 

ബന്ധനങ്ങളുടെ അഴിയാത്ത 

ചങ്ങലകളിൽ കുടുങ്ങിയ 

ഒരു പാഴ്ജന്മത്തിന്റെ 

ദീനരോദനമായിരുന്നു നാലാം സ്വരം 

പറയാനാവാത്തൊരു പറ്റം 

കൊച്ചു സ്വകാര്യ ദുഖങ്ങളുടെ 

കളികൊഞ്ചലായായിരുന്നു അഞ്ചാം സ്വരം 

സ്വപ്നങ്ങളുടെ പൂമാല 

ചാർത്തി പുളകം കൊണ്ട്

മരവിച്ച ഹൃദയത്തിന്റെ 

ആട്ടഹാസമായിരുന്നു ആറാം സ്വരം 

മരണത്തിന്റെ കരാളമാം 

കൈത്തണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയമർന്നൊരു 

ജന്മത്തിന്റെ മൂകമാം 

തേങ്ങലായിരുന്നു ഏഴാം സ്വരം

for vineet

വെറുതെ മൂളിയ പാട്ടൊരു മധുരമായി...

പ്രണയമായി...

നിന്നെ തേടി വരികയോ...?

താനേ തളിർത്ത

പൂക്കളിൽ..

സ്വപ്നങ്ങളും

മഴവില്ലായി മാറിയോ..

ഇമകൾ അടയുന്ന ഇരുളിലും...

നീ

പുതുപുലരിയാകുമോ..

സ്നേഹമേ.....

നോവ് പടരുന്ന മുറിവിലും..

നീ പനിമലരാകുമോ

മോഹമേ...

നീ ഒഴുകി മറയുന്ന പുഴയാകിലും...

ഞാൻ കളിയോടമായെന്നും ചാരെയായി....

നാമോഴുകി അണയുന്ന

തീരമൊരു

ചെറുപുൽകൂട് മേയുമോ..

Rani ജയ്

ഓരോ കല്ലിലും ഒരായിരം ഓർമ്മകൾ കോറി വരച്ചുവെച്ച ആ സുന്ദരമന്ദിരം...

ഓരോ ചുവടിലും ഒരായിരം മധുരം പകർന്നു നൽകിയ സരസ്വതി മന്ദിരം..

ജീവിതത്തിൻ്റെ ഏതോ കോണിൽ അകന്നു

നിൽകുമ്പോളും..

ജയത്തിൻ്റെ നംഗൂരം 

ആഴ്‌ന്ന് നിർത്തിയ 

സുവർണ ഭൂമിയിൽ

മനസ്സാൽ ഒരു നൂറു പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നു നാം...

കാണാമറയത്ത് ആണെങ്കിലും..

മനസ്സുമുടലുമായി നാം..

ആ മണൽ തരികളിൽ

ഇന്നലിഞ്ഞലിയവെ... 

ഓർമകളുടെ ചങ്ങലകൾ നമ്മിൽ.. കോറി വലിഞ്ഞു ചോരയുടെ കണ്ണീർ

ചാലു കിനിയുന്നു...

നീണ്ട വരാന്തകളിൽ...

തുറന്ന വിഹായസുകളിൽ...

അലഞ്ഞു നടന്ന ആ കാലത്തിൻ്റെ മധുരത്തെ....

ഇന്നെന്ന ദിവസത്തിൻ്റെ

മേമ്പൊടിയിൽ 

ഒന്നൂടെ നുകർന്നു

നിർവൃതി പൂണ്ടുനാം

അരികിലും.. അകലത്തുമായി..

ഓർമകളുടെ സുഗന്ധവും..

നാമെന്ന പൂമൊട്ടുകൾ

വിരിയുവാനായിരം പുലരിയും..

കാലം ഒരു കവിത പോൽ...

നമ്മളിൽ സംഗീതമായി...

നരവീണ യൗവനം തേടുന്നു..

പുതിയൊരു വസന്തവും.....

നിന്റെ മൗനം

മൗനം..മറവിയുടെ
മൂടുപടം അണിഞ്ഞു
പലദൂരം താണ്ടി കഴിഞ്ഞു...
വാചാലമായ ഭൂതകാലം
ഇനി ഓർമകളുടെ
ചുവർചിത്രം മാത്രമാകും.

ഇനി പുതിയ മേച്ചിൽപുറകാഴ്ചകൾ
കണ്ണുകൾക് നിറങ്ങളേക്കും..
മറന്ന നിറകാഴ്ചകളിൽ
ക്ലാവ് പടരും..മാറാല പൊതിയും..

ബന്ധങ്ങൾ ബന്ധനങ്ങളായി..
കൈവിലങ്ങുപോൽ മുറുകുമ്പോൾ...
ഈറനണിഞ്ഞു മുറിവിൽ
നീറ്റുന്നത് ഉപ്പാർന്ന
കണ്ണീർ തുള്ളികൾ..

മുള്ളുകൊണ്ടു നടന്ന
പാതയോരത്തെ വഴി
വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞു..
മഞ്ഞിൻ കുളിർക്കൊണ്ടു
കണ്ട പോക്കുവെയിലും മാഞ്ഞു..
ഓർമകളുടെ കയ്യൊപ്പു
പതിഞ്ഞ പുസ്തകതാളും
പതുക്കെ അടഞ്ഞു.

മറക്കാൻ മടിച്ച..
ഒരുപിടി മോഹങ്ങളെ..
നേരിന്റെ ചിതയിലേക്കെറിഞ്ഞും..
മനസ്സിന്റെ നിർവൃതിക്കായി
ഒരുപിടി ബലിചോറുനേർന്നും..
കനലെരിയുന്ന തീപാതയിൽ ഒരു
ചെറുനെടുവീർപ്പുമായി..
യാത്ര തുടരുന്നു ഞാൻ...

22 April 2021

മഴ പെയ്തു തീർന്നിട്ടും
മരം പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്,
ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും
പറ്റാതെ വേരുറച്ചു
പോയതിന്റെ
കുറ്റബോധം പേറിയാണ്...

തിരകൾ ഓരോന്നും
കരയെ തൊട്ടു പിൻവലിയുന്നത്..
മണൽതരികളോട്
വിട പറയാനാകാതെ,
കണ്ണീരുപ്പുമായിട്ടാണ്.

കത്തുന്ന പകൽസൂര്യൻ..
മരുഭൂവിന്റെ നെഞ്ചിൽ
കിളിർത്ത തളിരിലയെ
കരിച്ചുകൊണ്ട് നൽകി
ഒരു ചുടുചുംബനം...

തിളക്കുന്ന മണലിൽ..
വേരിറങ്ങിങ്ങി വളരാൻ
ഇനിയുമോരു രാത്രിമഴയെ
സ്വപ്നം കണ്ടു മയങ്ങിപ്പോയി
പാവം ഒറ്റമന്ദാരം..

കാലം.. അതിന്റെ
രഥചക്രമുരുളാൻ
പാകിവച്ച മണ് വഴികളിൽ
എത്ര തോല കണ്ണീർ ആവിയായി
പോയിട്ടുണ്ടാകണം..

വിധിയെ വെല്ലുവിളിച്ചും
കൊണ്ടശ്വമേധം നടത്തി,
ചക്രവ്യൂഹം താണ്ടിയവർക്ക്..
ഖബറിൽ സ്വർഗം
എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ??

മഴ വരും,വെയിൽ വരും,
മണ്ണിൽ വസന്തങ്ങൾ
ആയിരം വരും..
ഓർമ പോലും
കനലായെരിയുന്ന
ആ നേരം നിൽക്കണം..
ബാക്കി വെച്ച എന്റെ
അവസാന ശ്വാസം..

മണ്ണിനുള്ളിൽ ആദ്യത്തെ
പഴുവരിക്കും മുന്നേ..
പട്ടുപുതച്ചു അന്ത്യനിദ്ര പൂണ്ട
എനിക്ക് നീ നിത്യശാന്തിയേകുമോ??