ഓരോ കല്ലിലും ഒരായിരം ഓർമ്മകൾ കോറി വരച്ചുവെച്ച ആ സുന്ദരമന്ദിരം...
ഓരോ ചുവടിലും ഒരായിരം മധുരം പകർന്നു നൽകിയ സരസ്വതി മന്ദിരം..
ജീവിതത്തിൻ്റെ ഏതോ കോണിൽ അകന്നു
നിൽകുമ്പോളും..
ജയത്തിൻ്റെ നംഗൂരം
ആഴ്‌ന്ന് നിർത്തിയ
സുവർണ ഭൂമിയിൽ
മനസ്സാൽ ഒരു നൂറു പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നു നാം...
കാണാമറയത്ത് ആണെങ്കിലും..
മനസ്സുമുടലുമായി നാം..
ആ മണൽ തരികളിൽ
ഇന്നലിഞ്ഞലിയവെ...
ഓർമകളുടെ ചങ്ങലകൾ നമ്മിൽ.. കോറി വലിഞ്ഞു ചോരയുടെ കണ്ണീർ
ചാലു കിനിയുന്നു...
നീണ്ട വരാന്തകളിൽ...
തുറന്ന വിഹായസുകളിൽ...
അലഞ്ഞു നടന്ന ആ കാലത്തിൻ്റെ മധുരത്തെ....
ഇന്നെന്ന ദിവസത്തിൻ്റെ
മേമ്പൊടിയിൽ
ഒന്നൂടെ നുകർന്നു
നിർവൃതി പൂണ്ടുനാം
അരികിലും.. അകലത്തുമായി..
ഓർമകളുടെ സുഗന്ധവും..
നാമെന്ന പൂമൊട്ടുകൾ
വിരിയുവാനായിരം പുലരിയും..
കാലം ഒരു കവിത പോൽ...
നമ്മളിൽ സംഗീതമായി...
നരവീണ യൗവനം തേടുന്നു..
പുതിയൊരു വസന്തവും.....
